Schoonheid van de natuur

Beau Bien Bio wonderful nature

Vandaag was het weer zo’n dag. Prachtig weer en ik besluit om vandaag alleen op weg te gaan. De zon schijnt op de feeërieke herfstkleuren van de bomen. Soms kan het me gewoon overvallen, die overweldigende schoonheid van de natuur. En dan gebeurt het, de tranen biggelen over m’n wangen. Ik vraag me af: maakt de natuur me aan het huilen of neemt de natuur mijn verdriet over? Ik weet alleen zelf dat ik altijd heel schoon en een kilo lichter weer thuis kom.

Thuis vertelt Hans dat hij de ‘kooitjes’ dit keer in hun oranje jasje heeft weten te vangen. Ik begrijp hem niet. Maar als hij wijst naar het vaasje op tafel, waar de gedroogde lampionnetjes onder de gedroogde hortensiabloemen liggen, zie ik het. Het blad valt weg en de nerven blijven over van het lampionnetje. Normaal gesproken zien we dit als het proces al veel verder is, nl als deze nerven bruinzwart zijn. Maar omdat Hans dit jaar plantenstekkies heeft gemaakt, liggen ze dichter bij huis. De kleur is nu nog oranje, terwijl de nerven zichtbaar worden in deze kleur. Het is werkelijk wonderlijk mooi om te zien.

Wat jammer dat ik dit niet aan m’n vriendin kan laten zien. Ze is alweer terug naar Australië. De zomer daar aan het vieren. Natuurlijk stuur ik haar wel een foto, maar dat is toch anders dan het samen delen en genieten van de natuur. Gelukkig heeft ze ook een stekkie. Kan ze ervan genieten als ze volgend jaar terug komt.

Wandel je ook zo graag in een bos en krijg je daar dan ook zo’n lekker leeg hoofd van? Of kan jij je meer verwonderen over de schoonheid van de natuur?

Volgend jaar kan je ook boeken in de andere seizoenen dan de zomer. Dan is er een houtkachel en een kitchenette in de suite van onze B&B. Het wordt geweldig!